ကမ္းေသာလက္ႏွင့္ လွမ္းေသာလက္

ဒီေန႔ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံမွာ လူငယ္ေတြကို ေပါသလိုန႔ဲ အေတာ္ပင္နည္းလာပါၿပီ။ ဆိုလိုတာက လူုငယ္ေတြဟာ စာရင္းအရေတာ့ အေတာ္မ်ားပါတယ္။ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း အင္အားအျဖစ္ကေတာ့ ကၽြန္မတို႔ႏိုင္ငံမွာ တည္ရွိေနတာ အေတာ္နည္းပါတယ္။ ႏိုင္ငံျခားမွာ ပညာသြားသင္ႀကတယ္။ ေကာင္းပါတယ္။ ဒီမွာ မရွိေသးတဲ့ ပညာေတြသြားသင္ၾကတာ ၀မ္းသာစရာပါ။၀မ္းနည္းစရာကေတာ့ ဒီႏိုင္ငံအတြက္ လူ႕စြမ္းအားအရင္းအျမစ္ေလ်ာ့သြားတာေပါ့။ ဒီလိုမ်ိဳး ဘာေၾကာင့္ ျဖစ္သြားၾကတာလဲဆိုတာ အရမ္းစိတ္၀င္တားဖို႔ေကာင္းပါတယ္။ generation-X ႏွင့္ generationYတို႔ရဲ႕ ေျပာင္းလဲမႈ သေဘာထားဆိုတာ ေတြ႕ရွိရပါတယ္။ အခုလုပ္ငန္းခြင္ေတြမွာ အတည္တက်ျဖစ္ေနတဲ့ generation-Xေတြရဲ႕ ခံယူခ်က္နဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ေျပး၀င္လာတဲ့ generation-Yတို႔၏ လိုအပ္ခ်က္ေတြ ဟာ အရမ္းကို ဟသြားပါတယ္။ အရင္တုန္းက generation-X လက္ထက္တုန္းကေပါ့.........လုူေတြဟာ အလုပ္လုပ္တယ္။ အလုပ္လုပ္ရတာ အဓိက money incentiveေၾကာင့္လို႔ ဆိုရမယ္။ေနာက္သူတို႔ရဲ႕ စိတ္ေတြက မိသားစုတစ္ခုကိုသာ ခင္တြယ္ၿပီး လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းဆိုတာ ေမ့ေနၾကတယ္လို႔ ဆိုရပါမယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေငြရွိရင္ ဘာမဆိုျဖစ္တယ္ဆိုတယ္ ေခတ္တစ္ေခတ္ေပၚခဲ့တယ္ ယူဆမိပါတယ္။ အခု generation-Yေတြဟာ ေငြေၾကးထက္ စိတ္ေပ်ာ္ရႊင္မႈကို ပိုဦးစားေပးလာၾကပါၿပီ။ စိတ္အေႏွာင္အဖြဲ႔ေတြကို တြန္းကန္လာႀကပါၿပီ။ လူ႕အသိုင္းအ၀ိုင္းကို ပို၍ မက္လာၾကပါၿပီ။ ဒါေတြကို မသိတဲ့ generation-X ရဲ႕ ကမ္းေသာလက္ဟာ generation-Yလိုခ်င္တဲ့ လက္မဟုတ္တဲ့အတြက္ ျငင္းပယ္ၿပီး သူတို႔ကို လွမ္းေသာလက္ကိုသာ ဆုပ္ကိုင္ခဲ့ၾကတာပါ။
generation-X born 1966-76
generation-Y born 1977-94

၀န္ခံခ်က္- လာေရာက္ဖတ္ရႈသူမ်ားကို အထူးေက်းဇူးတင္ရွိပါတယ္။ အားလုံးသံသယကင္းစြာဖတ္ရႈႏိုင္ပါတယ္။ ကၽြန္မ မည္သည့္ႏိုင္ငံေရးကိုမွ မလုပ္ဘဲ စာဖတ္သူမ်ားအတြက္သာ သိသားတဲ့ တိုတုိထြာထြာမ်ားကို မွ်ေ၀ျခင္းသက္သက္သာျဖစ္ပါေၾကာင္း..............

လူငယ္ဆိုသည္မွာ think global , act local

(ဂ်ာနယ္တစ္ေစာင္တြင္ ယေန႕ လူငယ္မ်ားႏွင့္ ပတ္သက္၍ အင္တာဗ်ဴးမွ ေကာက္ႏႈတ္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္။)
“ Zipi ေတြ အာရွမွာ ေပၚလာၾကတယ္။ အထူးသျဖင့္ တ႐ုတ္ႏွင့္ အိႏၵိယေတြမွာ ေပၚလာတယ္။ အဲ့ Zipi ေတြ ရဲ႕ ထူးျခားခ်က္က ၾကည့္လိုက္ရင္ အေမရိကန္ ပုံစံပဲ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ အရင္မ်ိဳးဆက္ေတြနဲ႔ မတူဘူး။ အရင္က ရန္လိုတယ္။ ကိုယ့္ identity ကို ဖက္တြယ္တယ္။ သူမ်ားကို က်ေတာ့ အသုံးမက်ဘူးလို႔ ျမင္တယ္။ အခု Zipi ေတြက်က အေနာက္ႏိုင္ငံက ပညာေတြကို ယူၿပီး ကိုယ့္တိုင္းျပည္ ဖြံ႔ျဖိဳးေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိလာတယ္။ အာရွမွာ အရင္က cultureက ေရွ႕တန္းေရာက္တယ္။ အခုလက္ရွိ ေအာက္ေရာက္သြားတယ္။ ဒါကို Zipi ေတြက သိတယ္။ တျခား ႏိုင္ငံေတြလို ႏိုင္ငံျခားေၾကာက္ ေရာဂါနဲ႔ မတုံု႕ျပန္ဘူး။ သူတုိ႔လုပ္ႏိုင္ရင္ ငါတို႔လည္း လုပ္ႏိုင္တယ္ ဆိုတဲ့ မာန ရွိတယ္။ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြက ပညာရေအာင္ ယူမယ္။သူတို႔ထက္ သာေအာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ့ စိတ္ရွိတယ္။ ေျပာရရင္ Globalization လို႔ေျပာရမယ္။ Global value ကို లోకల్ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္တာ Glocalization ေပါ့။ အဲ့ဒါ Zipi ေတြရဲ႕ထူးျခားခ်က္ေပါ့ ”

အဆိုးဆုံးႏွင့္ အေကာင္းဆုံးအက်င့္

(၁) အဆိုးဆုံးအက်င့္ကား------------ေသာက
(၂) စိတ္ခ်မ္းသာစရာ အေကာင္းဆုံးကား ------------- ေပးကမ္းျခင္း
(၃) ေက်နပ္စရာ အေကာင္းဆုံးကား သူတပါးကို -------------- ကူညီျခင္း
(၄) အရုပ္ဆိုးဆုံးကိုယ္ရည္ကိုယ္ေသြးကား --------------------- တစ္ကိုယ္ေကာင္းဆန္ျခင္း
(၅) အထက္ဆုံးအားေဆးကား------------အားေပးျခင္း
(၆) ေက်ာ္လႊားဖို႔ အခက္ခဲဆုံးကား -------------အေျကာက္တရား
(၇) အထိေရာက္ဆုံး အိပ္ေဆးကား ----------------- စိတ္ၿငိမ္းခ်မ္းမႈ
(၈) အခ်ိနဲ႔ဆုံးႏွင့္ က်ဆုံးႏိုင္ေျခ အမ်ားဆုံးကား ------------------ဆင္ေျခဆင္လက္
(၉) အင္အား အၿကီးမားဆုံးအရာကား -----------------ေမတၱာ
(၁၀) အႏၱာရယ္အႀကီးဆုံး ပုဂၢိဳလ္ေက်ာ္ကား--------------အတင္းေျပာတတ္သူ
(၁၁) မရွိရင္ မျဖစ္ဆုံးအရာကား----------------------ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္
(၁၂) ေၾကာက္စရာ အေကာင္းဆုံးလက္နက္ကား--------လွ်ာ
(၁၃) ၾသဇာအရွိဆုံးစကားလုံးကား -----------------“ ငါလုပ္ႏိုင္တယ္”
(၁၄) အေကာင္းဆုံးပိုင္ဆိုင္ျခင္းကား---------------------ယုံၾကည္မႈ
(၁၅) တန္ဖိုအမဲ့ဆုံးခံစားမႈက ------------------------- ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သနားတာ
(၁၆) အေကာင္းဆုံး၀တ္စုံက ---------------------အၿပဳံး
(၁၇) တန္ဖိုးအရွိဆုံး ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္းကား -------------- ေျဖာင့္မတ္တည္ၾကည္မႈ
(၁၈) အကူစက္လြယ္ဆုံး စိတ္ဓါတ္ကေတာ့ -------------------------ထက္သန္မႈ
( စာအုပ္တစ္အုပ္ဖတ္ရာမွ စာသားမ်ားကိုႀကိဳက္လည္းႀကိဳက္ ၊ လိုက္လုပ္ေဆာင္ဖို႔ရာလည္းေကာင္းတာမို႔ ျပန္မွ်ေ၀လုိက္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္ )

ေခြးမ်ားဆီမွ သင္ယူစရာ

(၁) ဘာရယ္မဟုတ္ဘဲ လမ္းသလားႏိုင္တဲ့ အခြင့္အေရးကို ဘယ္ေတာ့မွ လက္လြတ္မခံပါနဲ႕။
(၂) ခ်စ္သူခင္သူေတြ အိမ္ျပန္လာတဲ့အခါတိုင္း အတင္းေျပးၿပီး ႏႈတ္ဆက္လိုက္စမ္းပါ။
(၃) ကိုယ့္အတြက္ သိပ္အက်ိဳးရွိမယ္ဆိုတာကို သိလိုက္တာနဲ႕ တစ္ၿပိဳင္နက္ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုင္းတတ္ေအာင္ က်င့္ထားပါ။
(၄) ကိုယ့္စည္းကို တစ္ေယာက္ေယာက္က ေက်ာ္လာၿပီဆိုတာနဲ႕ ေက်ာ္ေနေၾကာင္း အသိေပးလိုက္ပါ။
(၅) ေျပးပါ၊ ခုန္ပါ၊ ေန႕တိုင္းကစားပါ။
(၆) စားတဲ့အခါလည္း အားပါးတရနဲ႕ ၿမိန္ရည္ယွက္ရည္စားလိုက္စမ္းပါ။
(၇) သစၥာရွိပါ။
(၈) ဟန္မေဆာင္ပါနဲ႔။
(၉) ကိုယ္လိုခ်င္တာကို ျမွပ္ထားရင္ ဘယ္ေလယက္နက္နက္ ယက္ၿပီး ေဖာ္ပါ။
(၁၀) တစ္ေယာက္ေယာက္စိတ္မခ်မ္းမသာျဖစ္ရင္ တိတ္တိတ္ေလးေန၊ အနားမွာ ထိုင္လို႔ ညင္ညင္သာသာေလး ေထြးေပြ႕ေပးပါ။

သားအမိ ႏွစ္ဦး၏ စာရင္းရွင္းတမ္း

ေႏြရာသီ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေလးတစ္ရက္မွာ မေအျဖစ္သူက သားေလးကို အလုပ္ကူလုပ္ဖို႔ ေျပာပါတယ္။ သားေလးက ကူလုပ္ေပးပါတယ္။ ခဏေနေတာ့ သားေလးက သူ႕အေမဆီကို စာ႐ြက္တစ္႐ြက္ ယူလာပါတယ္။ မေအျဖစ္သူက ၾကည့္လိုက္ေတာ့
ျမက္ရိတ္ခ ..................................................... 500
အခန္းရွင္းခ ..................................................... 200
အမိႈက္သြန္ခ ..................................................... 100
ေစ်း၀ယ္ခ ..................................................... 200
အတန္းထဲမွာ ပထမရေအာင္ေျဖခ ..................................................... 500
စုစုေပါင္း ..................................................... 1500
မေအက စာ႐ြက္ေလးကို ဖတ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းပဲ ေဘာင္ခ်ာေလးေကာက္ေရးလိုက္ပါတယ္
ကိုးလလုံးလုံး သားကို ေမေမ့၀မ္းထဲမွာ လြယ္ခ ..................................................... အခမဲ့
သားေနမေကာင္းတဲ့အခါတညလုံးၿပဳစုခ ..................................................... အခမဲ့
ေဘးရန္ကင္းပါေစေၾကာင္း အခါခါဆုေတာင္းခ ..................................................... အခမဲ့
သားအတြက္က်ခဲ့ရတဲ့ ေမေမ့မ်က္ရည္ ..................................................... အခမဲ့
အၿမဲမျပတ္ ေပးေနရတဲ့ ေမေမ့ေမတၱာ ..................................................... အခမဲ့
သားအတြက္ ပူပန္ေၾကာင္းၾကေသာကေရာက္ရတာေတြအတြက္ ....................................... အခမဲ့
သားရဲ႕ မစင္ေတြ၊ ႏွပ္ေတြ သုတ္ေပးခ ..................................................... အခမဲ့
သားေလးက်န္းမာသန္စြမ္းေအာင္ အာဟာရျဖည့္စြမ္းခ ................................................ အခမဲ့
စုစုေပါင္း ေမေမ့ေမတၱာစစ္အတြက္ က်သင့္ေငြ ..................................................... အခမဲ့

ေမေမ့စာရင္းရွင္းတမ္းကို သားငယ္ေလးဖတ္ၿပီးေတာ့ မ်က္၀န္းထဲက မ်က္ရည္ေတြနဲ႕ “ သား ေမေမ့ကို အရမ္းခ်စ္တာပဲ ” တဲ့

အရင္းအႏွီးႏွင့္ အယုအယ

အဆိုအမိန္႕ တစ္ခုရွိပါသည္။ အရင္းအႏွီးဆိုတာ လိုခ်င္တဲ့ေနရာကို သြားသည္။ ၿပီးေတာ့ အျပဳအစုအယုအယေကာင္းသည့္ ေနရာမွာ ၾကာၾကာေနသည္......ဟုဆိုထားသည္။ လိုခ်င္တဲ့ေနရာဆိုတာ ဘယ္ေနရာကို ဆိုလိုတာလဲ ။ အျပဳအစုေကာင္းတဲ့ေနရာဆိုတာ ဘယ္လိုေနရာလဲဆိုတာ ေလ့လာၾကည့္ရေအာင္.........။ ေငြဆိုတဲ့ အရင္းအႏွီးဆိုတဲ့ အပ်ိဳေခ်ာကို ပိုးနည္းပမ္းနည္းေတြ ခ်စ္႐ုံၾကင္႐ုံမွ်မက ဘ၀တစ္သက္ အိမ္ေထာင္ဖက္ျဖစ္ဖို႕ေတြ အထိႀကံစည္ၾကရပါသည္။ ေငြကလည္း မူယာမာယာမ်ားလွသည္။ ပိုးသူပန္းသူကလည္း ဗ်ဴဟာမ်ားရသည္။ ေနာက္ဆုံးတြင္ ပိုးနည္း (၁၂)နည္းရွိေၾကာင္း နည္းဗ်ဴဟာမွ်ေ၀လိုက္ပါသည္။
(၁) အေျပာင္းအလဲနည္းေသာ၊ တည္ၿငိမ္ေသာ၊ ေရရာေသခ်ာေသာ၊ ႀကိဳတင္တြက္ဆႏိုင္ေသာ ႏိုင္ငံအဆင့္ စီးပြားေရးမူ၀ါဒမ်ား ႐ွိရမည္။
(၂) ထိေရာက္ထက္ျမက္ေသာ ႐ိုးသားေသာ အစိုးရတစ္ရပ္ ရွိရမည္ - ရင္းႏွီးျမွပ္ႏွံသူ တစ္ေယာက္သည္ အိမ္ရွင္အစိုးရ၏ တရားဥပေဒစိုးမိုးထိန္းသိမ္းႏိုင္စြမ္းကို အားကိုးအားထားျပဳသည္။
(၃) ႀကီးမားၿပီး တိုးတက္ေသာ ေစ်းကြက္ရွိရမည္။
(၄) ေစ်းကြက္၌ လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားခြင့္ ရွိရမည္ - လြတ္လပ္စြာ ၿပိဳင္ဆိုင္ႏိုင္စြမ္း၊ ေစ်းကြက္တစ္ခုထဲ၀င္ေရာက္ရန္ ကိုယ့္အစိုးရ၊ သူ႕အစိုးရအဟန္႕အတားသည္ အေရးႀကီးပါသည္။
(၅) အစိုးရ၏ စည္းမ်ဥ္းစည္းကမ္း အနည္းဆုံး ျဖစ္ရမည္ - ပုဂၢလိကလုပ္ငန္းမ်ား၏ အေရးအရာမ်ားႏွင့္ အက်ိဳးအျမတ္မ်ားအေပၚ အစိုးရ၏၀န္ပိမႈအနည္းဆုံးျဖစ္ရမည္။
(၆) ပုဂၢလိက ပိုင္ဆုိင္ခြင့္ကို အသိအမွတ္ျပဳရမည္။
(၇) စိတ္ခ်အားကိုးေလာက္ေသာ လမ္းပန္းဆက္သြယ္ေရး ရွိရမည္။
(၈) ခိုင္မာေသာ ျပည္တြင္းေငြေၾကးရွိရမည္ - ျပည္တြင္းေငြေႀကး၏တန္ဖိုးတည္ၿငိမ္ရန္ လိုအပ္သည္။ ထိုအတြက္လည္း အစိုးရ၏ဘ႑ာေရးမူ၀ါဒႏွင့္ ေငြေၾကးမူ၀ါဒ ခိုင္မာရမည္။ လုပ္ေဆာင္ခ်က္ ေကာင္းရမည္။
(၉) အဆင့္ျမင့္ ကုန္ထုတ္စြမ္းအားစုမ်ား ရရွိႏိုင္ရမည္။
(၁၀) အျမတ္ေတြျပန္ပို႔ခြင့္ - အက်ိဳးအျမတ္ေတြရေသာ္လည္း ျပန္သယ္ခြင့္ ျပန္ပို႔ခြင့္ မရလွ်င္ မည္သူမွ် ရင္းႏွီးခ်င္မည္မဟုတ္ ၊ဒါေၾကာင့္ အက်ိဳးအျမတ္၊ အျမတ္ေ၀စု၊ အတိုးမ်ားကို ျပန္ပို႔ခြင့္ ရွိရမည္။
(၁၁) အခြန္စနစ္ - မေရာက္ေသးေသာ အရင္းအႏွီးမ်ား ေရာက္လာေအာင္ ဆြဲေဆာင္ရန္ လုပ္သာ ကိုင္သာေသာ အခြန္စနစ္ရွိရန္ လိုအပ္သည္။
(၁၂) ေစ်းကြက္မ်ားအၾကား လြတ္လပ္စြာ လႈပ္ရွားခြင့္ - ႏိုင္ငံတႏိုင္ငံမွ ေနာက္တစ္ႏိုင္ငံ၊ ေစ်းကြက္တစ္ခုမွ ေနာက္တစ္ခုသို႔ ကုန္စည္ႏွင့္ ၀န္ေဆာင္မႈမ်ားေ႐ႊ႕ေျပာင္းႏိုင္ေစရမည္။
ကဲ..............ပိုးနည္းပန္းနည္းကေတာ့ ေလ့လာမိသေလာက္ေပါ့........က်န္တာ ပိုးသူန႕ဲ အပ်ိဳေခ်ာတို႔ရဲ႕ သေဘာထားေပါ့ေနာ့ .............။

“ ၀ယ္သူသည္ ပထမ၊ ၀န္ထမ္းသည္ နံပါတ္-၁ ”

မေရးတာၾကာလို႔ ဘာအေၾကာင္းေရးရမလဲဆိုၿပီး စဥ္းစားလိုက္တာ ပတ္၀န္းက်င္မွာ ၾကားလိုက္ရတဲ့ အသံတစ္ခုေၾကာင့္ ေရးစရာအေၾကာင္းေလး ေပၚလာခဲ့ပါတယ္။ ကုမၸဏီ၀န္ထမ္းအေတာ္မ်ားမ်ားမွ ေျပာေနၾကတဲ့ အလုပ္ခြင္ ေနမေပ်ာ္မႈပါပဲ။ အခုလုပ္ငန္းမ်ားဟာ ၀ယ္သူက နံပါတ္- ၁၊ ၀ယ္သူသည္ အၿမဲမွန္သည္ ဟူေသာ မူကိုသာ အာ႐ုံစိုက္ေနၾကပါတယ္။ အခုလို ၀ယ္သူမ်ားကို အေလးထားတာ လုပ္ငန္း၏ နမည္ဂုဏ္သတင္းေကာင္းကို ရ႐ွိ႐ုံသာမက လုပ္ငန္းအတြက္ ၀ယ္လိုအားမ်ားမ်ား ရရွိလာႏိုင္ၿပီး လုပ္ငန္းအတြက္ ၀င္ေငြလည္း ခိုင္မာစြာ တိုးလာႏိုင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၀ယ္လိုအားေတြ အရမ္းမ်ားၿပီး ေရာင္းလိုအားမလိုက္ႏိုင္ရင္ေရာ ဆိုတဲ့အခ်က္ စဥ္းစားဖို႕ ေမ့တတ္ၾကပါတယ္။ ဆိုလိုတာက မိမိ၀န္ထမ္းမ်ားက တိုးလာတဲ့ ၀ယ္လိုအားကို ျပန္ျဖည့္စြမ္းေပးႏိုင္ဖို႕အား ရွိရဲ႕လား ။ သူေဌးအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ မိမိ၀န္ထမ္းမ်ားကို ငါေတာ့ တန္ရာတန္ေၾကးေပးထားတာပဲဆိုၿပီး အလုပ္ကို စီးပြားတြက္ခိုင္းေစၾကပါတယ္ ။ အဓိကကေတာ့ ဆက္ဆံေရးမေျပလည္မႈမ်ားေၾကာင့္ ၀န္ထမ္းအေတာ္မ်ားမ်ားဟာ လုပ္ငန္းခြင္ ေနေပ်ာ္မႈမရွိေတာ့ပါဘူး ။ ၄င္း၏အက်ိဳးဆက္အားျဖင့္ ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ ၄င္းတို႔၏ လခအလိုက္သာ စိတ္မပါပဲ အလုပ္ေတြ လုပ္ၾကေတာ့ပါတယ္။ ဒီအခါမွာ ကုုမၸဏီအတြက္ အမ်ားႀကီး နစ္နာပါတယ္။ ၀န္ထမ္းရဲ႕ စိတ္မပါမႈမ်ားေၾကာင့္ ခိုင္းေစေသာ အလုပ္မွလြဲ၍ က်န္အလုပ္မ်ားကို မလုပ္ပဲ ခိုကပ္လာၾကသည္။ ကုမၸဏီအတြက္ အက်ိဳးရွိရာ အက်ိဳးရွိေၾကာင္းမ်ားကို တီထြင္လိုစိတ္၊ ေတြးေတာစိတ္မ်ား နည္းလာၾကသည္။ အမွန္စင္စစ္တြင္ ၀န္ထမ္းမ်ားသည္ ကုမၸဏီႏွင့္ ၀ယ္သူေဖာက္သည္အၾကား ဆက္သြယ္ေပးေသာ တံတားပင္ျဖစ္ရာ ထိုတံတားႀကီး ပ်က္စီးလွ်င္ လုပ္ငန္းသည္ ၀ယ္သူမ်ားႏွင့္ အဆက္ျပတ္မယ္ျဖစ္ရာ “ ၀ယ္သူသည္ နံပါတ္- ၁”ဆိုေသာ ေဆာင္ပုဒ္လည္း ဖုန္တက္လာလိမ့္မည္။ သစ္ပင္သည္ ေရေသာက္ျမစ္ႏွင့္ ပင္စည္မရွိလွ်င္ အကိုင္းအခက္မ်ားလည္း ရွိမည္မဟုတ္ေပ။ အသီးအပြင့္မ်ားလည္း ျဖစ္လာမည္မဟုတ္ေပ။ အလားသဏၭာန္တူပါသည္ ၊ ကုမၸဏီလုပ္ငန္းမ်ားသည္လည္း မတည္ေငြ ေရေသာက္ျမစ္ရွိၿပီး ၀န္ထမ္းဟူေသာ ပင္စည္သည္ ခေနာ္ခနဲ႕ ျဖစ္ေနလွ်င္ အကိုင္းမ်ားသည္လည္း တျဖဳတ္ျဖဳတ္ေၾကြက်မည္။ အသီးမ်ားသည္လည္း အဖတ္တင္မည္မဟုတ္ ။ ၿပိဳင္ဘက္မ်ားျဖင့္ အျပိဳင္အဆိုင္ျဖစ္ေနေသာ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္တြင္ မိမိ၏ အသီးအပြင့္မ်ား ခ်ိဳၿမိန္ဖို႕အေရး ၀န္ထမ္းဟူေသာ ပင္စည္ကို ခိုင္ခိုင္မာမာျဖင့္ သန္စြမ္းေအာင္ အားျဖည့္ေပးရန္ လိုအပ္ပါသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ “ ၀ယ္သူသည္ ပထမ၊ ၀န္ထမ္းသည္ နံပါတ္-၁ ” ဟူေသာ ေဆာင္ပုဒ္ေလးကို ေျပာင္းၾကရေအာင္...................